Goedkope nep vanille of dure echte?

13 jun, 2017

Met een combinatie van GCMS en IRMS kan synthetische vanilline worden onderscheiden van natuurlijke.

Het vanille-aroma dat gewonnen wordt uit de vanilleboon is zo’n honderd keer duurder dan de synthetische smaakstof vanilline die gemaakt wordt uit bijvoorbeeld houtafval of kruidnagelolie. De consument wil dus graag weten welke variant er in zijn voeding zit, maar de natuurlijke of gefabriceerde varianten zijn nauwelijks te onderscheiden. Het enige verschil zit ‘m in de isotoopratio van de waterstof- en koolstofatomen (de verhouding 2H/1H en 13C/12C). Die is met standaard analysetechnieken bijna niet te bepalen want de vanilline zit per definitie in minieme concentraties in een lastige matrix zoals voedsel. Het Oostenrijkse bedrijf Imprint Analytics heeft daartoe een ultragevoelige Shimadzu QP2010 Ultra GCMS gekoppeld aan een Isotope Ratio Mass Spectrometer. De eerste scheidt vanilline van de rest, de laatste bepaalt de isotoopratio van het gekozen element. Die wordt vergeleken met een database waarin de gegevens van zoveel mogelijk soorten vanilline zijn opgenomen. Zo kan het stempel ‘natuurlijk’ worden uitgedeeld en zelfs de geografische origine van het vanilline worden bepaald. In de toekomst wil men ook zuurstofisotopen gaan meten, om nog meer verschillende bronnen van vanilline te kunnen onderscheiden. De methode is ook geschikt voor andere smaakstoffen zoals kaneel of amandelen.

www.shimadzu.nl